11 czerwca przeżywaliśmy zakończenie dni eucharystycznych, nazywanych dawniej oktawą uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. W naszej parafii przez całą oktawę odbywały się rano i wieczorem procesje eucharystyczne. To wyraz naszej wiary i czci dla Jezusa Eucharystycznego, ale także wierności tradycji naszych przodków. W niewielu parafiach w tym czasie odbywają się procesje dwukrotnie w ciągu dnia, a co warto podkreślić — uczestniczyło w nich wiele osób.

Jest tradycją, że zakończenie oktawy odbywa się zawsze przy Diecezjalnym Sanktuarium Świętego Rocha. O godz. 18:30 przy ołtarzu polowym, ustawionym przy sanktuarium, sprawowana była Msza św. Przewodniczył jej ks. kan. Krzysztof Ordziniak, kustosz sanktuarium. Współcelebransami byli ks. kan. Andrzej Grabański oraz ks. Paweł Brylak.

W słowie skierowanym do licznie zebranych na Mikstackim Wzgórzu ks. kustosz podkreślił, że uczeń Jezusa jest nosicielem pokoju, a nie agresji czy wyższości. Zaznaczył, że jeśli pokój nie zostaje przyjęty, nie traci swej wartości, ale powraca do serca tego, kto go niesie. Celebrans zwrócił uwagę, że w świecie pełnym nienawiści jesteśmy posłani, by z cichością i pokorą nieść ludziom pokój. Pytał jednocześnie, czy potrafimy wejść w czyjąś przestrzeń z łagodnością i pokojem.

W dalszej części homilii ks. kustosz przywołał słowa papieża Leona XIV, który podkreślił, że Boże Ciało jest powrotem do korzeni wiary, by odnowić miłość i wierność Bogu. Cytował: „Nie chodzi jedynie o wyniesienie monstrancji, lecz o to, abyśmy sami pozwolili wyprowadzić się z egoizmu, obojętności oraz wygodnej i prywatnej wiary, aby odpowiedzieć na Jego wezwanie do nawrócenia, do zmiany spojrzenia, do przyjęcia Jego obecności, która nas przemienia i czyni budowniczymi nowego świata”.

Ks. kanonik podzielił się także świadectwem odnalezienia pokoju serca w adoracji Najświętszego Sakramentu wobec postaw roszczeniowych i słów: „żądamy”. Skierował również podziękowania za świadectwo wiary parafian podczas tegorocznej oktawy Bożego Ciała.

Po Mszy Świętej odbyło się wystawienie Najświętszego Sakramentu i odmówiliśmy Litanię do Serca Jezusowego. Następnie z Jezusem ukrytym pod postacią Chleba wyruszyliśmy alejkami cmentarnymi w procesji do czterech ołtarzy, które usytuowane były na cmentarzu. Tak jak to już jest tradycją, ołtarze przygotowali przedstawiciele poszczególnych rejonów parafii oraz rodzice dzieci, które w tym roku po raz pierwszy przyjęły Pana Jezusa do swoich serc.

Procesja przechodziła wśród grobów naszych przodków. To im zawdzięczamy naszą wiarę oraz tradycje, które z tak wielką pieczołowitością pielęgnuje się w naszej wspólnocie i przekazuje kolejnym pokoleniom. Procesja zakończyła się udzieleniem błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem na cztery strony świata.

Po błogosławieństwie zostały poświęcone wianuszki z kwiatów i ziół. To wyraz naszej wiary i zaufania Bogu. Przyniesione zostały pierwociny pól i łąk, by Bóg nam błogosławił, by nikomu nie zabrakło chleba powszedniego — bo tego, który jest pokarmem dającym życie wieczne, nigdy nie zabraknie.

Warto zauważyć, że wśród przybywających na poświęcenie z wiankami jest wiele dzieci. To dobry znak dla trwania tej tradycji. Jest również tradycją, że w ramach spotkań Szkoły Świętego Rocha omawiane są zwyczaje związane z Bożym Ciałem i oktawą. Od kilku lat uczestnicy spotkań przygotowują piękne wianuszki. Tak było i w tym roku…